Fotel obrotowy ma zapewnić użytkownikowi komfortową pozycję oraz łatwość jej dostosowania do zorganizowanego stanowiska pracy. Czy z biegiem miesięcy i lat po owej łatwości nie pozostaje wyłącznie wspomnienie?
Pytanie o trwałość produktu – nie tylko w odniesieniu do mebli – zawsze budzi obawę przy próbie udzielenia jednoznacznej odpowiedzi. Źródłem problemu nie jest jedynie nieograniczona wyobraźnia użytkowników, ale również stan wiedzy na temat oferowanych wyrobów. Można na poziomie projektu zadbać o wieloletnią wygodę użytkownika, ale to dużo kosztuje, dlatego rozważa się również produkcję ze znanych komponentów, obdarzając zaufaniem ich producentów. Niestety, w dzisiejszych czasach to za mało, a coraz bardziej świadomy odbiorca końcowy oczekuje nie tylko estetyki, ale również rzetelnego sprawdzania pod kątem jakości wykonania. Tu z pomocą przychodzą producenci systemów pomiarowych.
Trwałość fotela, która jest dla klienta wymierną korzyścią z troski o system zapewnienia jakości, można łatwo określić, posiłkując się zaleceniami norm takich jak EN 1335, EN 14073-2, DIN 68878, NEN 1812 lub BIFMA X5.1. Na podstawie tej listy powstało również stanowisko badawcze (fot. 1), skonstruowane w specjalistycznej firmie Hegewald und Peschke zajmującej się projektowaniem i produkcją systemów do badania mebli. Precyzyjnie zadane obciążenie, właściwie umieszczone na obrotowej podstawie stanowiska kółka fotela i oprogramowanie do kontrolowania przebiegu badania – to wszystko, czego potrzeba do przeprowadzenia znormalizowanej procedury udzielającej odpowiedzi na postawione w pierwszym akapicie pytanie.
W trosce o wygodę użytkownika badanie mechanizmu obrotowego uzupełnia się o sprawdzenie elastyczności pianki zastosowanej na tapicerowanym siedzisku. Urządzenie wykorzystywane w tym celu (fot. 2) jest jeszcze mniej skomplikowane, ale pozwala przeprowadzić wielogodzinny test cyklicznego obciążania poliuretanu siłownikiem pneumatycznym, zaopatrzonym w odpowiednią końcówkę badawczą. Nad całością znów czuwa oprogramowanie, które jednocześnie rejestruje obciążenie, jakiemu poddawana jest próbka pianki. Jeśli po zadanej liczbie cykli materiał zachowuje elastyczność, można być pewnym trwałości wyprodukowanego z jego użyciem siedziska. Szczegółowo metodę tę opisuje norma DIN EN ISO 3385.
Sposobów określania wytrzymałości – z uwzględnieniem użytkowania długookresowego – jest naturalnie więcej, a w ślad za każdym podąża stanowisko badawcze zaprojektowane do przeprowadzenia konkretnej próby na wybranym fotelu. Każde z nich zachowuje przy tym pewną uniwersalność, najlepiej dostrzegalną w systemach skonstruowanych na kanwie dużej klatki z profili aluminiowych. Przy takim rozwiązaniu można zastosować zespół siłowników w niemal dowolnej konfiguracji, dzięki czemu żadna zmiana profilu produkcji nie zaskoczy pracownika działu kontroli jakości.
A wszystko to w trosce o przyszłego klienta, który zadowolony z pierwszego fotela musi wrócić po każdy kolejny.
(dś)
.
