Pytha 3D-CAD V22 to uniwersalny i elastyczny system CAD tworzony przez niemieckie przedsiębiorstwo Pytha Lab. Od 1982 roku Pytha Lab nieprzerwanie jest pionierem w rozwoju oprogramowania, technologicznie zawsze o krok przed konkurencją. Program dedykowany jest przede wszystkim dla przemysłu drzewnego, projektantów wystaw oraz dekoratorów wnętrz. Szczególny nacisk położono w nim na efektywność i łatwość obsługi podczas modelowania, prezentacji, generowania list elementów, rysunków technicznych oraz kodu CNC. W Pytha Lab priorytetem jest dostosowywanie się do najbardziej wymagających potrzeb praktycznego zastosowania w planowaniu, prezentacji i produkcji.
Bez względu na przedmiot projektu, czy są to meble, domy, wnętrza, stanowiska wystawowe czy produkty codziennego użytku – podstawowy harmonogram pracy zawsze sprowadza się do planowania, prezentacji i produkcji. Ze względu na stale rosnące oczekiwania w tych trzech obszarach często wykorzystywane są różne programy. System Pytha 3D CAM oferuje uniwersalne rozwiązanie do codziennej pracy. Planowanie, prezentacja i produkcja projektów są wspierane przez jedno środowisko.
Ze względu na łatwość projektowania w 3D nie ma tu potrzeby rysowania w dwóch wymiarach, dzięki czemu użytkownik ma dostęp do szeregu korzyści. Przykładowo, przekroje można uzyskać bezpośrednio z modelu 3D, a zmiana modelu powoduje automatyczną zmianę przekroju. Projekt z łatwością może zostać wzbogacony o wymiary, tekstury, nazwy, właściwości fizyczne materiałów, a szereg jego parametrów może być przedstawiony w postaci listy elementów.
Pytha oferuje szereg narzędzi, które umożliwiają efektowną prezentację projektu. Przede wszystkim należy wymienić flagowy moduł Pytha – RadioLab – który umożliwia realistyczne przedstawienie zaprojektowanej sceny. Umożliwia on poruszanie się po scenie w czasie rzeczywistym, z uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia. Co więcej, materiały, tekstury, a nawet całe elementy są edytowalne.
Obszar produkcji wspierany jest przez technologię „screen 2 machine”, która umożliwia przeniesienie projektu do systemu CAM lub bezpośrednio na maszynę CNC. Pytha automatycznie może dodawać informacje o narzędziach lub o materiale. Z automatu mogą być wyliczane odpowiednie łączenia elementów (połączenia na kołki, otwory pod zawiasy, przejazdy frezów, itp.) zgodnie z wybranym szablonem wierceń.
Dodatkowym atutem jest modularna struktura programu, która umożliwia efektywne dopasowanie jego możliwości do potrzeb. Dwa podstawowe moduły – Modeler i RadioLab – służą do projektowania w środowisku 3D oraz do generowania wizualizacji.
Łatwość nauki
Łatwość obsługiwania Pytha bez wątpienia należy do jednej z przewag konkurencyjnych Pytha Lab. Interfejs użytkownika jest bardzo intuicyjny i zawiera wbudowany system podpowiedzi, dzięki któremu nawet użytkownik niemający doświadczenia z systemami CAD/CAM będzie w stanie wykorzystać zdecydowaną większość funkcji i narzędzi bez sięgania po instrukcję.
Dokumentacja Pytha jest bardzo rozbudowana i stale udoskonalana. Każda instalacja oprogramowania zawiera wszechstronny, pełen przykładów i ilustracji podręcznik, który w przystępny sposób omawia każdą z funkcji systemu. Dziesiątki ćwiczeń o różnym stopniu skomplikowania pokazują sposób rozwiązywania zagadnień, który może być interesujący zarówno dla początkującego, jak i zaawansowanego użytkownika.
Modeler
Modeler jest łatwym do nauczenia się i łatwym w obsłudze, a jednocześnie bardzo elastycznym i dającym duże możliwości narzędziem, które umożliwia efektywne modelowanie nawet złożonych obiektów i scen w krótkim czasie. Każda scena składa się z pojedynczych elementów i grup elementów. Każdy raz zamodelowany element może zostać zapisany do biblioteki i wykorzystany w przyszłości. Obiekty już narysowane lub wczytane z biblioteki mogą być swobodnie edytowane, przemieszczane, deformowane lub łączone z innymi przy wykorzystaniu operacji boolowskich, takich jak: suma, różnica, iloczyn i różnica symetryczna.
W celu usprawnienia pracy z biblioteką elementów Pytha daje możliwość zapisywania do biblioteki elementów z określonymi parametrami (parametrami mogą być np. wymiary). Parametryczny obiekt, po wczytaniu z biblioteki, dopasuje się do nowo podanych parametrów. Rozwiązanie to ma zastosowanie przede wszystkim w przypadku wykorzystywania podobnych, powtarzalnych elementów, ale o różnych wymiarach.
Modeler, będąc środowiskiem przeznaczonym do projektowania w trójwymiarze, nie ogranicza możliwości działania w 2D – zawiera szereg narzędzi, takich jak: przycinanie czy linie pomocnicze, które dodatkowo usprawniają pracę.
Ponadto moduł ten daje pełną gamę możliwości przygotowania dokumentacji technicznej. Do przekroju lub widoku pobranego z modelu 3D można dodać wymiary, etykiety, symbole lub dostosowany blok tytułowy. Każdy z tych elementów jest w dużym stopniu konfigurowalny, co pozwala na ułożenie pełnej dokumentacji.
Pytha może dodatkowo wygenerować listę elementów z danego projektu. Algorytm porównuje poszczególne elementy, zlicza identyczne i zwraca dane w postaci sformatowanej przez użytkownika listy. Atrybuty i właściwości, które mają być wykorzystane, są dowolne (np. nazwa, numer artykułu, opis, wymiary, materiał, itd.). Dodatkowo użytkownik ma możliwość definiowania własnych parametrów. Dzięki temu lista elementów może być zaprojektowana i dostosowana do konkretnego przeznaczenia (np. lista do rozkroju, lista okuć, lista frontów itp.). Pytha może wykonywać podstawowe obliczenia wewnątrz listy elementów (np. wstępną wycenę) lub eksportować dane do dowolnego arkusza kalkulacyjnego w dowolnym formacie w celu dokonania dalszych obliczeń.
RadioLab
RadioLab to różnorodny i elastyczny moduł Pytha. Służy do renderowania obiektów w czasie rzeczywistym w oparciu o oświetlenie globalne. Znajduje zastosowanie przede wszystkim w obszarze wizualizacji mebli, stanowisk wystawowych, wizualizacji architektonicznych i planowaniu oświetlenia. RadioLab umożliwia nie tylko renderowanie scen, ale również wyliczanie fizycznie poprawnego oświetlenia, co umożliwia jego profesjonalne planowanie. Zmiany parametrów oświetlenia mogą być dokonywane w czasie rzeczywistym. Jego zdolność do wygenerowania przekonującej i fotorealistycznej prezentacji w połączeniu z elastycznością i szeregiem dodatkowych narzędzi (m. in. do przeliczania powierzchni i integrowania animacji) doskonale uzupełnia ten moduł i czyni z niego niezwykle użyteczne narzędzie do wizualizacji i prezentacji (rys. 1).
Nowości w V22
Pytha Lab w celu jak najlepszego dostosowania możliwości programu do oczekiwań i potrzeb użytkowników organizuje co roku konferencję, na której użytkownicy i przedstawiciele dzielą się swoimi spostrzeżeniami i wymieniają pomysłami. Dzięki temu Pytha stale jest udoskonalana i wzbogacana o nowe funkcjonalności.
Pytha Raytracer
Spośród wielu nowych funkcji dodanych przez Pytha Lab do wersji 22 na szczególną uwagę zasługuje nowy Raytracer – narzędzie, które pozwala na generowanie fotorealistycznych obrazów scen trójwymiarowych. Silnik, na którym bazowało dotychczasowe rozwiązanie, został opracowany w latach 80., a kolejne aktualizacje nie zmieniały jego podstawowych charakterystyk. W 2013 roku zapadła decyzja o opracowaniu nowego Raytracera.
Pytha w wersji 22 została uzbrojona w nowoczesne i potężne narzędzie do relatywnie szybkiego imitowania realistycznego wyglądu powierzchni już na etapie modelowania. Algorytm do obliczania zacienionych powierzchni uwzględnia zarówno jej lokalne właściwości, jak i właściwości środowiska. Pozwala to na budowanie wysokiej jakości wizualizacji bez potrzeby definiowania źródeł światła – wystarczy przypisać materiały. Obraz wygenerowany dzięki tej funkcji przedstawiono na rysunku nr 2.
Dzięki wsparciu dla architektury 64-bitowej i wielowątkowości generowanie nawet bardzo złożonych scen jest łatwe i szybkie. Czas przeliczenia oświetlenia dla stanowiska wystawowego z 60 źródłami światła został skrócony kilkunastokrotnie. W nowej wersji Pytha ponadto udoskonalono wsparcie dla laptopów ze zintegrowaną kartą graficzną oraz 32-bitowymi systemami operacyjnymi (rys. 3).
Smart parametrics
Pytha jest środowiskiem bardzo elastycznym – pozwala na swobodną modyfikację elementów już istniejących. Element raz zapisany do biblioteki można swobodnie edytować i zmieniać jego parametry bez czasochłonnych przygotowań – kilkoma kliknięciami myszy. Zmiana szerokości elementów, promieni czy ilości półek nigdy nie była tak prosta. Poniższe rysunki przedstawiają zmianę szerokości szafki wczytanej z biblioteki oraz zmianę ilości półek odpowiednio. Wystarczy wskazać kierunek zmiany, nową szerokość (wpisaną z klawiatury lub wskazaną myszą) oraz miejsca, w których element ma zostać poszerzony. Podobnie w przypadku zmiany ilości elementów (np. półek) – po wskazaniu elementu i wskazaniu zakresu (punkty A i B) w oknie dialogowym wybieramy, na ile elementów obszar ma zostać podzielony (rys. 4).
Zintegrowana lista elementów
Nowa lista elementów dostępna jest automatycznie dla wszystkich posiadaczy Pytha bez dodatkowej licencji. Rozwiązanie to pozwala na zrobienie listy zawierającej: ilość elementów, nazwę elementów i ich wymiary. Moduł listy elementów został rozbudowany między innymi o takie parametry jak długość okleinowania elementu. Pozwala to na dokładne wyliczenie ilości okleiny potrzebnej dla całego projektu. Krawędzie do okleinowania mogą być wybierane pojedynczo lub z automatu (którego zastosowanie zdecydowanie przyspiesza przypisywanie atrybutu). Okleinowanie automatyczne odbywa się w oparciu o zdefiniowaną przez użytkownika regułę.
Spośród nowych funkcjonalności warto również wspomnieć o możliwości przenoszenia list produkcyjnych na rysunki techniczne oraz definiowania przykładowych wydruków jako szablony, które określają umiejscowienie i skalę poszczególnych elementów na wydruku (rys. 5).
Nowe profile
Funkcja profil jest jedną z najważniejszych w Pytha – w wersji 22 została dopracowana i ulepszona. Umożliwia swobodne określenie promieni na górze i na dole profilu (również ujemnych), nawet jeżeli wartość promienia przekracza wysokość profilu. Zmianom został poddany również interfejs użytkownika – ustawienia i modyfikacje profilu są wyświetlane natychmiast po ich zastosowaniu, a łańcuchy krawędzi do modulowania elementów mogą być wybierane bezpośrednio z podręcznej biblioteki (rys. 6).
(mk)
