Architektura ogrodowa przez wielu producentów stolarskich jest traktowana jako „meble drugiej kategorii”. Tymczasem zaczął się sezon ogrodowy i nasz rynek przeżywa zalew wyrobami meblowymi z Azji. Dziwi fakt, że w sytuacji, gdy jedno krzesło ogrodowe potrafi kosztować około 200-300 złotych, producenci w Polsce twierdzą, że produkcja jest nierentowna. Tymczasem są firmy, które pomimo azjatyckiej konkurencji radzą sobie bardzo dobrze w tym segmencie rynku i potrafią przekształcić sezon wiosenno-letni w prawdziwy sukces finansowy.
Zasada jest prosta – nie można konkurować z wyrobami azjatyckimi, powielając ich wzornictwo i materiały oraz starając się być lepszym cenowo. Jeśli klient chce kupić tani i standardowy mebel, masowa produkcja z Chin czy Malezji będzie dla niego wyznacznikiem ceny. Należy bazować na kliencie, który w jakiś sposób chce się wyróżnić. Może to być zarówno wzornictwo, jak i materiał.
Nie warto konkurować wyrobami z gatunków egzotycznych z Indonezji, gdyż koszty transportu surowca oraz pośredników są za wysokie. Dlatego warto poszukać krajowych odpowiedników, które pozwolą na stworzenie dobrego mebla, wytrzymałego na obciążenia oraz warunki atmosferyczne. Do tego dołożyć odpowiednie wzornictwo i rzetelne wykonanie, które odróżni nasz wyrób od tego, co na rynku jest już łatwo dostępne. Na końcu należy już zastanowić się nad kanałem dystrybucji i reklamą. Najpopularniejsze dziś są internetowe kanały dystrybucji, gdyż dają nam masowego odbiorcę, a z pomocą kuriera możemy bez problemu dostarczyć wyrób na terenie całego kraju. Ale możemy także spróbować skontaktować się ze sklepami ogrodniczymi, punktami oferującymi inną architekturę ogrodową czy zbudować własne stoisko, np. w dużym centrum handlowym.
O ile wzornictwo, wykonanie i kanały dystrybucji to indywidualna sprawa, to wachlarz materiałów, które nadają się do tego przedsięwzięcia, dostępny w rodzimych gatunkach, jest jednak ograniczony i narzucony. O opinię, jakich gatunków warto użyć, zapytaliśmy w największej hurtowni tarcicy w okolicach Poznania – firmie Mabor.
Paweł Machowski, dyrektor zarządzający Mabor Sp. j.
„Jak zwykle musimy się zastanowić nad tym, czy staramy się zrobić mebel bardziej czy mniej ekskluzywny. Bo o to, czy chcemy zrobić dobrze, czy tanio, nie będziemy pytać, gdyż zakładam, że jeśli ktoś chce zabrać się za produkcję tanią, to nawet nie będzie słuchał jakichkolwiek porad, tylko skupi się na cenie. Jeśli natomiast myślimy już o materiałach nadających się na zewnątrz, to możemy wydzielić dwie grupy materiałów. Tańsze: czyli olcha i modrzew oraz droższe, czyli dąb lub akacja.
Olcha to materiał tani, ogólnodostępny, lecz jeśli okaże się, że drewno zostało zarażone grzybem lub jeśli pomalujemy go tak, że uniemożliwimy mu oddychanie, to bardzo szybko może się okazać, że był to najgorszy z naszych możliwych wyborów. Wymaga więc uwagi i odpowiedniego zabezpieczenia.
Modrzew obecnie przeżywa swój renesans. Robi się z niego tarasy, meble, domki, altany itp. Problemem tego gatunku jest jednak dostępność surowca ze względu na jego ochronę na dużym obszarze kraju oraz żywicę, która często może nastręczyć problemów zarówno wykonawcy, jak i klientowi.
Dąb to gatunek raczej drogi i mimo twardości raczej kruchy, ale jak najbardziej nadający się do wykonania takich mebli. Pytanie tylko, czy znajdziemy odbiorcę, który za nie zapłaci.
Akacja (grochodrzew) to tzw. wieczne drewno. Bez zabezpieczenia potrafi przetrwać dziesiątki lat. Niestety, ładnego surowca akacjowego w Polsce nie ma wiele i trzeba go raczej szukać.
Jeśli miałbym skłaniać się ku któremuś z nich, zdecydowałbym się na akację lub modrzew, ale wszystkie nadają się do wyrobów na zewnątrz. Każde z nich mamy w swojej ofercie od lat i cieszą się zbliżonym zainteresowaniem do tego typu produkcji”.
Fot. Zdjęcia użyczone z katalogu zakładu stolarskiego Roberta Kujawy ze Swarzędza.
